Պատրաստվում ենք դպրոցին :)

Շուտով տարին փոխվում է, իսկ սա նշանակում է՝ առաջին դասարան գնալ պատրաստվող երեխաների ծնողները սկսում են պատրաստվել՝ դպրոց են փնտրում, հարմարավետ պայուսակ, գրենական պիտույքներ, հագուստ և այլն: Բայց ավելի նպատակահարմար է երեխաներին պատրաստել դպրոցին: Ինչպե՞ս, հիմա մի փոքր կգրեմ՝ ինչպես երեխային պատրաստել դպրոցին՝ ոչ թե թիվ ու տառ սովորեցնելով, այլ երեխային պատրաստել այնպես, որ հեշտ լինի սովորելը: Նախ՝ դպրոց հաճախող երեխայի մոտ պետք է զարգացնել մանր մոտորիկան, խոսքը, կոորդինացիան, ուշադրությունը, հիշողությունը, մտածողությունը, տրամաբանությունը, տարածական պատկերացումները, շփումն ու հաղորդակցումը հասակակիցների հետ, ինքնուրույնությունը և այլն:

Continue reading

Մանկական արթրիտ

Արթրիտը տարածված քրոնիկ աուտոիմունային հիվանդություն է, որի դեպքում ախտահարվում են ծայրամասային հոդերը: Ըստ վիճակագրության` յուրաքանչյուր 1000-րդ երեխայի մոտ կյանքի առաջին տարիների ընթացքում զարգանում է արթրիտ, և որպես կանոն այն ախտորոշում են մինչև 4 տարեկանը:

Continue reading

Բակտերիալ ինֆեկցիաներ: Ստրեպտոկոկ

Կոկորդի ստրեպտոկոկային բորբոքման հարուցիչն է A խմբին պատկանող b-հեմոլիտիկ ստրեպտոկոկը: Հաճախակի կրկնվող կոկորդի ցավի, անգինայի, տոնզիլիտի, օտիտի դեպքում անհրաժեշտ է անցնել բերանի խոռոչի, բկանցքի մանրէաբանական հետազոտություն:

Continue reading

Վիտամին Բ12

Վիտամին Բ12-ը կենսաբանական ակտիվ միացություն է, որն անհրաժեշտ է օրգանիզմի կենսական կարևոր ֆունկցիաների ապահովման համար:

Այն հատկապես կարևոր է կյանքի առաջին տարում, քանի որ այս վիտամինի անբավարար քանակն օրգանիզմում բացասաբար է ազդում երեխայի աճի և զարգացման վրա: Կյանքի առաջին տարվա ընթացքում երեխայի օրգանիզմում Բ12 վիտամինի քանակը մեծապես կախված է հղիության ընթացքում մորից ստացած վիտամինի քանակից:

Continue reading

Վիտամին Դ

Երեխաները ծնվում են Դ վիտամինի շատ քիչ պահուստով և վիտամինի անհրաժեշտ քանակը ստանում են մայրական կաթի միջոցով:

Սակայն հաճախ մոր օրգանիզմում Դ վիտամինի քանակը բավարար չի լինում երեխային անհրաժեշտ քանակով ապահովելու համար, այդ պատճառով էլ փոքրիկների մոտ հաճախ նկատվում է վիտամինի Դ-ի դեֆիցիտ կամ անբավարարություն:

Continue reading

Ինչպե՞ս հանգստանալ երեխաների հետ հանգստի մեկնելիս. խորհուրդներ հանգիստ մամայից :)

1. Կարևոր է նախատրամադրվածութունը: Եթե սպասում եք, որ ձեր ակտիվ, լացկան, չքնող, չլսող, չուտող, չխմող 🙂 դասեր չանող երեխան հանգստի օրերին պիտի սկսի ուտել, քնել, ափին/ այգում/հյուրանոցում (կախված նրանից, թե ուր եք ուղևորվում) խելոք խաղալ՝ թույլ տալով ձեզ վայելել հանգիստը այնպես, ինչպես վայելում էիք մինչ երեխաների ծնունդը, ապա ամենայն հավանականությամբ հանգստի ժամանակ ձեզ տհաճ անակնկալ է սպասվելու:

Continue reading

Ինչպես նպաստել երեխայի ընթերցանությանը

Ուռա՜, դպրոցներում արձակուրդ է, ազատ ենք, հանգիստ, չենք վազում դպրոց, տուն գալուն պես դաս չենք սովորում, չենք հոգնում, չենք լարվում։ Բայց բավական է անցնի մի շաբաթ, ու սկսում ենք երեխաներին նորից ծանրաբեռնել արձակուրդների համար հանձնարարված առաջադրանքներով։ Ըստ իս երեխան պետք է հանգստանա սովորելու պրոցեսից, վազվզի, խաղա բակում, ֆիզիկապես զարգանա, ընթերցի, հաճելի զբաղմունքներով զբաղվի (լող, ասեղնագործություն, նկարչություն, կավագործություն, տարաբնույթ նկարչական տեխնիկաներով նկարչություն, կոլաժների պատրաստում, տարբեր սպորտաձևերում իրեն փորձի), ունենա ուղղակի ԱԶԱՏ ԺԱՄԱՆԱԿ և այդ ժամանակը տնօրինի իր ցանկությամբ։ Արձակուրդներից հետո նոր ուսումնական տարին պետք է սկսել էներգիայով լի, հետաքրքրությամբ, հանգստացած։ Երեխայի մոտ ընթերցանության հանդեպ սեր և հետաքրքրություն ձևավորելու համար ընթերցանությունը պետք է ներկայացնել որպես ազատ ժամանցի կազմակերպման ձև, ոչ թե դպրոցական հանձնարարություն: Սկսնակ ընթերցողի համար դժվար է որևէ հեքիաթ ամբողջությամբ կարդալը։ Նրանց մեծ մասը, երբ կարդալիս հանդիպում է դժվարության, կորցնում է հետաքրքրությունը գրքի նկատմամբ և հրաժարվում ավարտին հասցնել այն։ Երբեմն երեխաները հիասթափվում են ընթերցանությունից հենց ծնողների չափազանց պահանջկոտության պատճառով։

Continue reading

«Չոչի մրցույթ 2019»

Հուլիսի 19-ին «Երազ» այգում տեղի ունեցավ Հայաստանում նախադեպը չունեցող փոքրիկ չոչորդների մեծ մրցույթը, որն անսահման ոգևորությամբ կազմակերպել էր «Հայ ծնողների ակումբ»-ը:

Միջոցառմանը մասնակցում էին 9 ամսականից մինչև 1 տարեկան 3 ամսական 40 երեխա: Մրցում էին 5 տարիքային խմբով` յուրաքանչյուրում 8 չոչորդ: Երեխաներին ուղեկցում էին երկու մեծահասակ, որոնցից մեկը երեխայի հետ չոչուղու սկզբում էր, իսկ մյուսը, վերջնագծում կանգնած, պետք է կանչեր ու գրավեր երեխային նրան հետաքրքրող իրերով։ Հաղթող ճանաչվեցին 4 մետրանոց չոչուղին առաջինը հատած մասնակիցները 🙂

Continue reading

Չոչի օգտակարության մասին :)

Չոչը շատ կարևոր և շատ զվարճալի փուլ է երեխայի զարգացման գործընթացում: Փոքրիկները դառնում են չոչորդ երբեմն 5 ամսականում, երբեմն էլ 1 տարեկանից հետո, իսկ երբեմն առհասարակ բաց են թողնում այդ փուլը: Չոչի համար միջին տարիք է համարվում 7 ամսականը:

❓Ինչո՞վ է օգտակար չոչը

✅Մարզում է մկանները

Continue reading

Մեր մեծերի փորձը, կամ Մեզ ի՞նչ ա եղել որ….

Շատ-շատ եմ լսում նման մտքեր՝ մենք, որ երեք ամսականից խավիծ ու մաննի ենք կերել, կամ ծնված օրվանից կովի կաթ ու սոկեր խմել, մեզ ի՞նչ ա եղել որ, կամ՝ էս հարյուր տարի էր դրանք օգտակար էին, հիմա դարձան վնա՞ս, կամ՝ բա որ վնաս էր, մեր ծնողները ինչի՞ էին մեզ տալիս, թե՞ սովետի բժշկությունը ավելի վատն էր, քան հիմա, ես հիմիկվա բժիշկներին, ինտերնետի ապուշ հոդվածներին չեմ էլ հավատում…

Փորձենք որոշ չափով տալ պատասխաններ, ու հասկանալ, թե առհասարակ ինչպես ու ինչի հիման վրա է զարգանում բժշկությունը:

Փորձենք հերթով պատասխանել բոլոր հարցերին:

Նախ՝ ❓«մեզ ի՞նչ ա եղել որ» : Հավատացեք շատ բան է եղել, իհարկե վերը նշված մթերքները թունավոր չեն, որ մեր օրգանիզմին հասցրած վնասը միանգամից երևար, հակառակ դեպքում դրանք ուղղակի կարգելվեին, ոչ թե ծնողներին խորհուրդ կտրվեր ժամանակից շուտ, կամ հաճախակի չտալ բալիկներին: Հա, մենք ողջ ենք մնացել, շատերը նաև առողջ, բայց…… Իհարկե կարող է ցավոտ հնչի, բայց բժշկության զարգացման մեջ շատ մեծ դերակատարում ունի ստատիստիկան, փորձարկումները, ու բժիշկները ունենալով մեր ու մեր ծնողների հիվանդությունների պատմությունները, իմանալով, թե որ երկրում, որ սննդամթերքն են հաճախակի օգտագործում ու տվյալ երկրում ի՞նչ հիվանդություններ են գերակշռում, հետագայում փորձեր դնելով, գալիս են հետևությունների…. Ու տվյալ մթերքների, ու շատ ու շատ մթերքների վնասակարությունը պարզվել է մեր փորձով: Վստահ եմ, եթե ոչ բոլորը, գոնե մեզանից շատերը ունեն երիտասարդ ծանոթներ, ովքեր ունեն գաստրիտ, մարսողական խնդիրներ, բարձր խոլեստերին և այլն, և այլն…… Սրանց ու էլի շատ հետևանքների առաջացումը մեծ հավանականություն ունի նախորդ սերունդների փորձը անտեսելու, և նույն սխալները կրկնելու դեպքում…. Իսկ հարցին, թե՝ ❓ «բա որ վնաս էր, մեր ծնողները ինչի՞ էին մեզ տալիս», պատասխանեմ՝ բա ի՞նչ տային: Եթե այսօր կարող ենք դդումը, դդմիկը, բրոկոլին կամ ծաղկակաղամբը բլենդել ու տալ անատամ բալիկին, մեր ծնողները դրա հնարավորությունը ուղղակի չունեին, հետևաբար գտնում էին մթերքներ, որոնք հնարավոր կլիներ տալ անատամ երեխային- կաթ 🍪 փշրած պեչենիով ու մեղրով, հյութ, խավիծ, իսկ բժիշկներն էլ չունենալով հետազոտությունների արդյուքներ, ուղղակի չգիտեին տվյալ մթերքների վնասակարության մասին: Բայց էս դարում, ունենալով անսահման հնարավորություններ մեր բալիկներին առողջ սնունդ տալու, իմաստը ո՞րն է բալիկին վնաս տալով կշտացնել: